‌خواست دیده ‌نشود

رنگ زندگی شد

.

.

.

راستی زندگی چه رنگی است؟

می‌خواهم محو زندگی شوم

.

.

.

حالا هر کی لطف کنه بگه به نظرش زندگی چه رنگیه؟ اگه دلیلی هم براش دارین حتما بگید.

یا علی

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم.

در نهانخانة جانم، گل ياد تو، درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آم كه شبي باهم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم.

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.

من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فروريخته در آب

شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:

- ” از اين عشق حذر كن!

لحظه‌اي چند بر اين آب نظر كن،

آب، آيينة عشق گذران است،

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا، كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، كه دل من به تمناي تو پر زد،

چون كبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم ...“

باز گفتم كه : ” تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم! “

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب، نالة تلخي زد و بگريخت ...

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد كه : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم.

نگسستم، نرميدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌هاي دگر هم،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

مرگ را در کوچه های تنهایی دیدم

از من پرسید : امید را دیده ای؟چندیست به دنبال اویم.

پرسیدم بهر چه می جویی او را ؟

پاسخ داد : می خواهم آن را از تو بگیرم.

خواستم بار دگر سوالی پرسم که چرا در طلب آنی که امیدم را بگیری؟

ناگهان دیدم که امیدی را که در کنار خود داشتم دیگر ندارم.

امید آرام و آرام رفت.دیگر امیدم را از دست داده بودم.

چند روزی بیش طاقت نیاوردم.

این بار من در طلب مرگ در کوچه پس کوچه های تنهایی پرسه زدم

اما این بار بی امید

من نیز در پی امید دست مرگ را گرفتم و رفتم....

یا علی

من اصلا نمی خوام بگم که زندگی زیبا نیست. حرف من اینه که راه و رسم دنیا( نه زندگی) راه و رسم قشنگی نیست . حرف من اینه که دنیا وفا نداره . دنیا سر سازگاری با کسی نداره .

پس اگر بخایم که زندگی زیبایی داشته باشیم باید این هنر رو داشته باشیم که بتونیم با این بی وفایی های دنیا یه جوری کنار بیاییم.

راجع به این متنایی هم که از این به بعد می خوام بذارم باید اینو بگم که این حرفها یی که از دل یه آدم خسته یا یه آدم مایوس بیرون اومده. تو این جور حرفا چیزای خیلع عمیقی خوابیده که البته هم میتونه اثر منفی داشته باشه و صد البته اثر مثبت.

یا علی

عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

عشق يعنی مست و بی پروا شدن

****************************

عشق يعنی سوختن يا ساختن

عشق يعنی زندگی را باختن

عشق يعنی انتظار و انتظار

عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی لحظه های التهاب

عشق يعنی لحظه های ناب ناب

*****************************

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

عشق يعنی عالمی راز و نياز

*****************************

عشق يعنی با پرستو پر زدن

عشق يعنی آب بر آذر زدن

عشق يعنی چو*احسان پا به راه

عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

عشق يعنی يک سلام و يک درود

عشق يعنی مستی و ديوانگی